Aujourd'hui : Jeudi, 20 juin 2019
 Veille Media Contact



 
 
 
 

 
 
 
Dossier du Collectif VAN - #FreeOsmanKavala ! Liberté pour #OsmanKavala !
PHDN
Rejoignez le Collectif VAN sur Facebook
Cliquez pour accéder au site Imprescriptible : base documentaire sur le génocide arménien
Observatoire du Négationnisme
xocali.net : La vérité sur Khojali !
Cliquez ici !

Imprimer dans une nouvelle fenêtre !  Envoyer cette page à votre ami-e !
 
Qui protégera l'historien turc Taner Akçam ?
Publié le :

Info Collectif VAN - www.collectifvan.org - Le Collectif VAN vous soumet la traduction de l’appel en turc diffusé par Taner Akçam. Ce chercheur turc enseigne l’Histoire à l’Université du Minnesota aux USA.
Il fait partie des rarissimes historiens turcs à oser affirmer l’existence du génocide arménien de 1915. Et ce au péril de sa vie. Taner Akçam reçoit des menaces de mort très explicites : « Prie pour que le diable te tue le plus vite possible, sinon tu vas commencer à vivre l’enfer sur cette terre ». L’universitaire est en effet dans la ligne de mire des nébuleuses ultra-nationalistes turques, téléguidées par Ankara. Pour avoir osé révéler la véritable identité de l’un de ses persécuteurs, le négationniste américano-turc Murad Gümen, il est qualifié de « traître » par le quotidien nationaliste Hurriyet : le journal avait déjà lancé la cabale contre le journaliste arménien Hrant Dink, assassiné devant son journal Agos le 19 janvier 2007, par le jeune Ogün Samast, dont le procès démarre ce lundi 2 juillet à Istanbul.
Taner Akçam lance ici un appel aux médias à ne pas rester silencieux devant ces campagnes de lynchages qui mettent sa vie en danger. Et qui, au-delà, jettent un voile noir sur l’avenir démocratique de la Turquie.

“Le journal Hurriyet, avec sa politique éditoriale, semble vouloir assumer la responsabilité du travail consistant à préparer l’opinion publique à un nouvel assassinat”, alerte l’historien turc.

Faudra-t-il un nouveau Hrant Dink pour que les journalistes, intellectuels et hommes politiques, turcs et autres, s’émeuvent (et pour combien de temps ?) des attaques totalitaires intolérables exercées par l’Etat turc, et ce bien au-delà de ses frontières ? Qui protégera donc Taner Akçam ?
Collectif VAN



Ce à quoi une campagne fait penser


Le journal Hurriyet a édité des articles successifs entre le 21 et le 23 Juin, dans le but de salir ma personne. Au premier regard, les articles peuvent donner l’impression de vouloir élucider des évènements, mais en vérité c’est ‘une campagne de lynchage contre Taner Akcam’. Il s’agit de mes deux articles parus les 18 et 25 mai 2007 dans le journal Agos. Dans ces articles, j’expliquais que l’espion qui menait une campagne contre moi, plus particulièrement aux USA, sur son site http://www.tallarmeniantale.com en se cachant derrière le surnom de “Holdwater”, était Murad Gümen.

Comme je l’avais expliqué en détail dans le journal Radikal le 4 Mars 2007, une campagne systématique, organisée par la même et unique source, a commencé contre moi, plus particulièrement depuis la sortie de mon livre intitulé “A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility”. On raconte que je suis un terroriste et que j’avais tué des Américains en Turquie ou bien que j’avais été l’organisateur de leur assassinat. Et que j’avais été emprisonné suite à ces actes terroristes.

En parallèle, mes adresses professionnelle et personnelle, mes numéros de téléphone ont été diffusés sur internet. Des appels du style ‘envoyez vos salutations au traître’ ont été lancés. Des vidéos ont été mises sur YouTube pour dénoncer mes actes terroristes.

J’ai recu des menaces de mort. Il y a eu des tentatives pour empêcher des conférences de présentation de mon livre dans les Universités.

Le 1er Octobre 2006, lorsque j’étais à l’Université de New York, j’ai été agressé physiquement. Le 16 Février 2007, lors de mon voyage au Canada, j’ai été mis en garde à vue pendant 4 heures, “suspecté de terrorisme”.

Murad Gümen, surnommé “Holdwater”, a joué un rôle important dans cette campagne. Il avait trouvé la liste d’évènements qui avaient eu lieu durant mes années d’études tels que des ‘collages d’affiches’, ‘distributions de tracts’. Moi-même, j’avais oublié les dates de ces mises en détention pour des gardes à vue de courte durée, consécutives à ces actions estudiantines. Il a présenté ces dates comme étant des actes terroristes et a appelé le gouvernement américain à agir.

Ces informations n’ont pas uniquement été mises sur le site de ce personnage mais aussi partout où les gens pouvaient les obtenir sur le net. Ce travail de diffusion a été préparé d’une façon très organisée. Parmi les moyens utilisés, on peut citer Wikipedia. Lors de ma garde à vue au Canada, on m’a montré ces informations comme preuve.

En somme, j’ai simplement révélé le nom de la personne qui menait toutes ces campagnes sous le nom de “Holdwater”. Hurriyet m’a accusé d’être coupable d’avoir révélé le nom de cette personne : d’après eux, c’était une faute, quelque chose d’immoral.

Hurriyet a prétendu que j’avais mis la vie de cette personne en péril. D’après ce que je sais, il n’y a aucune campagne contre les actes immoraux de Murad Gümen. Vous devez savoir aussi que si une campagne s’organisait contre Murad Gümen, semblable à celle que lui-même avait menée contre moi, je serais le premier à le défendre.

La campagne initiée par Hurriyet qui défend Gümen et qui m’accuse, entraîne deux réflexions. Le première est le fait qu’elle ressemble sérieusement à la campagne menée contre Hrant Dink. Après son article sur Sabiha Gokcen, la fille adoptive d’Ataturk, Hurriyet avait attaqué Hrant avec de grosses manchettes du même genre, accusant Hrant de traîtrise. Hurriyet a déclenché les événements avec sa Une sur la “trahison contre l’identité turque” qui a poursuivi Hrant jusqu’à son assassinat. On peut observer qu’une campagne semblable a été initiée contre moi avec la participation de chroniqueurs comme Emin Colasan qui utilise les mêmes mots : “Traître à la patrie”, “Trahison contre la Turquie”.
La deuxième raison qui donne à réfléchir, est le fait que j’ai recu une lettre de menace le 11 Juin 2007, pour avoir révélé la véritable identité de Holdwater, et ce, juste 10 jours avant que la campagne ne commence. La lettre annonyme disait exactement ceci :
“Nous commençons à lutter aujourd’hui dans les limites de la légalité contre ces créatures qui sont tes amis. Si nous n’arrivons pas obtenir de résultats nous allons utiliser d’autres moyens alternatifs. La disparition d’un microbe des égouts de la surface de la terre, sera mieux pour la vérité et la paix sur terre. Les lendemains s’annoncent très difficiles pour toi. Prie pour que le diable te tue le plus vite possible, sinon tu vas commencer à vivre l’enfer sur cette terre. Tu crois avoir découvert Holdwater, mais tu te trompes. Car il y a des millions de Holdwater sur terre... Un jour, toi et tes sauvages complices arméniens, vous allez vous noyer dans l’océan des Holdwater... Les vérités sont douloureuses... même très douloureuses... Un jour, tu vas sentir cette douleur de telle façon que tu vas te rappeler comment tu étais lorsque tu lisais ces lignes.“

Il est effrayant de constater la ressemblance entre la campagne initiée par Hurriyet et cette lettre. L’auteur terminait sa lettre par ces mots “ Qui suis-je? Tu vas l’apprendre Taner, tu vas l’apprendre”.

Peut-être ne pourrais-je jamais découvrir de qui il s’agit, mais grâce à la campagne initiée par Hürriyet, j’ai compris ce dont il est capable.
Le seule chose que je peux faire, c’est répéter ce que j’ai dit devant le Procureur de la République, suite aux poursuites à mon encontre, entamées au titre de l’Article 301.

1. Je suis un enseignant d’Histoire à l’Université du Minnesota.
2. Je transmets dans mes livres ou mes articles, mes conclusions découlant d’études scientifiques.
3. Mon but n’est pas de servir ou d’humilier un groupe religieux ou ethnique, je transmets simplement les conclusions de mes recherches scientifiques dans le cadre de la liberté de pensée et de la liberté d’expression académique.
4. Dans ce cadre, je pense que les politiques pratiquées à l’encontre des Arméniens en 1915 par le Parti Union et Progrès, correspondent à la description du génocide, tel que décrit en 1948 par le Traité du Genocide des Nations-Unies.

D’après ce que je sais, l’expression de ces idées ne constitue pas un crime. Si l’on trouve des documents démontrant le contraire, je peux changer mes conclusions et je peux même exprimer de nouvelles idées.

En défendant les droits individuels de Murad Gümen, Hürriyet prétend me faire une leçon de morale. Si un journal veut se montrer sensible à la défense des droits individuels, il doit avant tout défendre les principes éthiques. Attaquer un homme de science qui ne fait qu’utiliser ses droits les plus naturels pour éditer un livre, et de plus l’attaquer en cachant sa propre identité, est un acte radicalement immoral.
Hurriyet n’a-t-il vraiment rien à dire au sujet des attaques que subit un scientifique dont la seule faute a été de s’exprimer en dehors de ce que la thèse officielle prétend sur les évènements de 1915? Hurriyet ne se rend-il vraiment pas compte qu’en faisant cela il devient complice de ces immoralités ?

La situation est inquiétante et effrayante. Pour ces idées différentes sur des faits historiques, on veut lyncher un historien en utilisant les qualificatifs de “ Traître à la patrie”, “Trahison” , “L’ennemi du Turc et de la Turquie”.
Le journal Hurriyet, avec sa politique éditoriale, semble vouloir assumer la responsabilité du travail consistant à préparer l’opinion publique à un nouvel assassinat.

Ce qui m’inquiète le plus, c’est que les responsables de l’Etat de la République turque et les responsables de Hurriyet s’abaissent à ce point en se cachant derrière un journaliste pour un sujet qui parait important à leurs yeux. Ni la Turquie, ni Hurriyet n’ont besoin de s’abaisser pour défendre les idées qu’ils trouvent justes.

Comment expliquer la mentalité de Hurriyet qui vante les mérites de Murad Gümen qui a fait une campagne de calomnies - avec des accusations de terrorisme aux USA - à l’encontre d’un citoyen qui entre dans son pays librement et qui n’a jamais été pourquivi pour un crime quelconque. Une mentalité qui approuve les actes de Gümen qui mettent en péril le poste d’un citoyen.

Le sujet que nous traitons est la question de la confrontation de la Turquie avec sa propre histoire. C’est une question cruciale et l’un des problèmes vitaux. Cette question nécessite des discussions entre des personnes clairement identifiées, ayant le courage de s’exprimer librement, et non des mouchards.

Pour que les vérités surgissent en pleine lumière et pour que nous puissions avancer sur le chemin de la démocratisation vers une société libre, nous n’avons surtout pas besoin de mouchards qui ne sont même pas capables d’assumer leurs propres paroles.

La confrontation de la Turquie avec son passé est indispensable pour la paix et les relations démocratiques entre les différents peuples et nations de notre région. Seules les nations capables de parler de leur Histoire peuvent se construire un avenir libre et démocratique. Qualifier de crime le fait de discuter ouvertement de l’Histoire, défendre les mouchards qui essayent d’empêcher cela, entamer et organiser des actes de lynchages est le plus grand des crimes.
J’invite les médias à ne pas rester silencieux devant ces campagnes de lynchages. Si ces campagnes continuent ainsi, non seulement ma vie et la vie de mes proches, mais également l’avenir d’une Turquie libre, sera en péril. Aussi longtemps que nous ne saurons pas que parler de l’Histoire ne constitue pas une faute, aussi longtemps que nous n’apprendrons pas que le fait d’appeler au lynchage contre les personnes qui pensent différemment n’est pas éthique, nous ne pourrons pas construire un avenir démocratique et contemporain.

Mercredi 27 Juin 2007
Taner Akcam
Visiting Associated Professor
University of Minnesota - History Department
Center for Holocaust and Genocide Studies

© Traduction S.C pour le Collectif VAN - 02 juillet 2007 - 08:50 - www.collectifvan.org

Lire l’article de Taner Akçam sur Murad Gümen :

Holdwater : Le mystérieux nom derrière le "premier" site web anti-arménien

-----------------------------------------------------------

Bir KampanyaÂ’nın DüşÃ¼ndürdükleri

Hürrriyet gazetesi 21 ve 23 Haziran 2007 tarihleri arasında şahsımı karalamaya yönelik bir dizi haber yaptı. İlk bakışta bir olayın perde arkasını anlatıyor havasını veren bu haber dizisi aslında bir “Taner AkçamÂ’ı linç kampanyası” niteliği arzediyor. Konu benim 18 ve 25 Mayıs 2007 tarihlerinde AGOS gazetesinde yayınladığım iki yazı ile ilgili. Bu yazılarımda, uzun bir süreden beri özellikle ABDÂ’de aleyhime yürütülmekte olan kampanyada, “Holdwater” takma isminin ardına saklanarak, sahibi olduğu http://www.tallarmeniantale.com sitesi üzerinden önemli bir rol oynayan bir muhbirin esas kimliğinin Murad Gümen olduğunu açıklamıştım.

Radikal Gazetesinin, Radikal 2 ekinde 4 Mart 2007 tarihli yazımda ayrıntılı olarak anlattığım gibi özellikle Kasım 2006 yılında “A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility” adlı kitabımın yayınlanmasından sonra, şahsıma karşı belli bir merkezden organize edildiği belli olan, sistematik bir kampanya başlatılmıştır. Kampanya esas olarak, benim bir terörist olduğum, TürkiyeÂ’de Amerikalıları öldürdüğüm veya öldürülmelerini organize ettiğim, 1976 yılında terörist faaliyetlerim nedeniyle TürkiyeÂ’de hapse atıldığım vb. biçimindedir.

Bu karalama kampanyasının bir parçası olarak, ev ve işyeri adresim, telefon numaralarım İnternet ortamında dağıtıldı, “haine selam gönderme” çağrıları yapıldı. “You Tube” internet sayfasına terörist eylemlerimi açıklayan videolar kondu. Ölüm tehditleri içeren emailler aldım. Kitabın tanıtımı nedeniyle değişik üniversitelerde düzenlenen tanıtım toplantılarım engellenmeye çalışıldı. 1 Kasım 2006Â’da New York ÃœniversitesiÂ’de fiziki olarak saldırya uğradım. Ve nihayet 16 Şubat 2007Â’de KanadaÂ’ya girerken, “terörist olduğum şÃ¼phesi” ile 4 saat göz altında tutuldum.

Murad Gümen, nâm-ı diger “Holdwater” bu kampanyada önemli bir rol oynuyordu. İnternet sitesinde benim 1973-5 dönemlerinde, öğrenci olayları sırasında, bildiri dağıtmak, afiş aşmak nedeniyle, tarihlerini benim bile unuttuğum kısa süreli göz altına alınmalarımı terörist eylemlerimin listesi olarak sunuyor ve “terörist” olduğum konusunda Amerikan yetkililerine şikayet dilekçeleri verilmesi çağrısı yapıyordu. Ayrıca Amerikan yetkililerini de bu teröriste karşı görevlerini yapmaları için uyarıyordu.

Şahsın sitesinde hakkımda yer verdiği bilgiler, son derece sistemli ve organize bir tarzda internet ortamında ulaşabilen her yere konuyordu. Bunlardan birisi de internet Ansiklopedisi Wikipedia idi. KanadaÂ’da göz altına alınmam sırasında, görevliler, WikipediaÂ’daki bu şahsın sitesindeki bilgilere dayanılarak yazılanları aleyhimde delil ve göz altına alınma nedenim olarak sundular.

Sonuç olarak, ben AGOSÂ’taki yazılarımda tüm bu kampanyayı Holdwater adının arkasına gizlenerek sürdüren bir muhbirin gerçek kimliğini açıkladım o kadar. Hürriyet aleyhime yürütülen sistemli kampanyayı organize eden bu muhbirin gerçek kimliğini açıklamamı bir suç, bir ahlaksızlık olarak okurlarına sunuyor. Bu şahsın hayatını tehlikeye attığım iddia ediliyor. Bildiğim kadarıyla, aleyhime yürütülen ahlaksız kampanyanın sahibi Murad GümenÂ’e yönelik herhangi bir kampanya yok. Ve yine bilinmesinde fayda var ki, eğer Murad GümenÂ’in şahsına yönelik, kendisinin bana yönelik organize ettiği kampanya türünden bir kampanya olursa, onu herkesten önce ben savunurum.

Hürriyet gazetesinin Murad GümenÂ’i savunarak, aleyhime başlattığı kampanya iki nedenden dolayı son derece düşÃ¼ndürücü. Birincisi, bu kampanya Hrant Dink aleyhine başlatılan linç kampanyası ile ciddi benzerlikler göstermekte. Hrant DinkÂ’in Sabiha GökçenÂ’in bir Ermeni olduğunu açıkladığı makalesi de AGOSÂ’da yayınlandıktan bir müddet sonra Hürriyet Gazetesinden manşete taşınmış ve onun aleyhine “vatan haini” olduğu “Türklüğe ihanet ettiği” yolunda kampanyalar sürdürülerek, öldürülmesi ile sonuçlanan olaylar dizisi tetiklenmişti. Benim bundan tam bir ay önce AGOSÂ’da yazdığım bir yazıyı başlığına taşıyan gazete, Emin Çölaşan gibi köşe yazarlarının da katılmasıyla, aleyhimde “vatan haini” ve “TürkiyeÂ’ye ihanet etmekte” olduğum üzerine sürdürülen bir kampanyayı başlatmış görünüyor.

HürriyetÂ’in kampanyasının düşÃ¼ndürücü olmasının ikinci nedeni benim 11 Haziran 2007Â’de, yani bu kampanyadan tam 10 gün önce, HoldwaterÂ’ın kimliğin açıkladığım için bir tehdit mektubu almış olmamdır. Gerçek kimliğini saklayan ve beni ölümle tehdit eden şahıs aynen şunları yazıyordu: “Bugün bizler yasal sınırlar içerisinde senin ve dostların olacak mahlukatlar ile mücadele etmeye başlıyoruz. Ancak bundan sonuç alamazsak başka alternatif yollara başvuracağız. Dünyadan senin gibi lağım mikrobunun silinmesi, dünya barışı ve gerçekler için daha iyi olacaktır...Yarın senin için çok daha zor olacak. Dua etki bir an önce şeytan seni götürsün, yoksa bu dünyada cehennemi yaşamaya başlayacaksın.... Holdwater'ı keşfettin sanıyorsun... Ancak çok yanılıyorsun. Çünkü dünyada milyonlarca Holdwater var şu anda... Birgün sen ve senin vahşi ermeni kankaların bu Holdwater denizinde boğulacaksınız... Gerçekler acıtır..., hemde çok acıtır. Birgün bu acıyı öyle bir hissedeceksin ki bu satırları okurken nasıl olduğunu hatırlayacaksın.” Hürriyet Gazetesinin aleyhimde başlattığı kampanyanın karakteri ile bu tehdit emailinde dile getirilenler arasındaki benzerlik ürkütücüdür.
TehditÂ’in sahibi mektubunu, “Ben kim miyim? Öğreneceksin Taner, öğreneceksin”, sözleriyle bitiriyor. Belki de HürriyetÂ’in başlattığı kampanya ile bu kişinin kim olduğunu öğrenemeyeceğim ama nelere kadir olabildiğini öğrenmiş bulunuyorum.

Bu noktada benim yapabileceğim tek şey, hakkımda T.C.KÂ’nın 301. maddesine göre soruşturma açan Cumhuriyet Savcısına söylediklerimi tekrar etmektir:

1. Ben ABDÂ’de Minnesota Ãœniversitesinde çalışan bir tarih hocasıyım.

2. Bilimsel çalışmalarım sonucunda oluşan kanaatimi, bilgilerimi kitap ve makalelerime aktarıyorum.

3. Herhangi bir dini ve milli gruba hizmet veya bir milleti aşağılamak için değil, bilimsel çalışma sonucu oluşan düşÃ¼ncelerimi basın özgürlüğü ve akademik düşÃ¼nce özgürlüğü çerçevesinde yazılarıma aktarıyorum.

4. Bu bağlamda, 1915 yılında Ermenilere yönelik uygulanan İttihat ve Terakki Partisi politikalarının, 1948 Birleşmiş Milletler Soykırım Sözleşmesine göre soykırım olarak tanımlanabileceğini düşÃ¼nüyorum.

Bilebildiğim kadarıyla bu fikirleri dile getirmek bir suç değildir. Aksine bilgi ve belgeler ortaya çıkarsa, bu konudaki kanaatimi değiştirebileceğim gibi yeni ve farklı fikirler de ileri sürebilirim.
Hürriyet gazetesi, Murad GümenÂ’e ve onun kişilik haklarına sahip çıkarak bana, büyük bir ahlak dersi vermek istiyor. Gazete, eğer insanların hayatlarına yönelik açık tehdit kampanyaları konusunda cidden duyarlı olmak istiyorsa, öncelikle temel bir ahlaki kuralın savunuculuğunu yapmalıdır. Araştırdığı konuda kitap yayınlamak gibi en sıradan insani hakkını kullanan bir bilim adamına yönelik, hem de isim saklanarak saldırı kampanyaları organize etmek, muhbirlik yapmak son derece ahlaksız bir davranıştır. Tek suçu 1915 hakkında Türkiye Devleti tarafından savunulan resmi tezin dışında fikirler ileri sürmek olan bir bilim adamına karşı aylardır sürdürülen linç kampanyası konusunda Hürriyet gazetesinin söyleyecek bir şeyleri yok mudur? Hürriyet gazetesi, saldırı ve karalama kampanyaları organize eden, isim saklayarak muhbirlik yapan bir kişinin davranışlarını ahlaki bularak bu kişinin işlediği ahlaki suça ortak olduğunun farkında değil midir?
Durum endişe vericidir ve ürkütücüdür. Tarih konusunda farklı düşÃ¼ndüğü için bir akademisyen, “Vatan Haini”, “İhanet içinde”, “Türk ve Türkiye Düşmanı” sıfatları ile tanımlanarak linç edilmek istenmektedir. Hürriyet gazetesi, yaptığı yayın politikasıyla yeni bir cinayetin kamuoyunu hazırlamak görevine soyunmuş gibi görünüyor.

Beni en çok üzecek olan, gerek Türkiye Cumhuriyeti devleti yetkililerinin, gerekse Hürriyet gazetesinin kendileri için önemli olduğununu düşÃ¼ndükleri bir konu için sıradan bir muhbirin arkasına sığınmak ihtiyacını duyacak kadar düşkün olmalarıdır. Ne TürkiyeÂ’nin, ne HürriyetÂ’in doğru buldukları fikirleri savunmaları için bir muhbire muhtaç olacak kadar küçülmelerine gerek yoktur. Bu hangi zihniyettir ki, Hürriyet gazetesi, ülkesine serbestçe girip çıkan, hakkında terörizm suçu nedeniyle herhangi bir kovuşturma olmayan bir vatandaşı hakkında, ABDÂ’de terörizm suçlusu olduğu yolunda kampanya yapılmasına, onun işiyle, ekmeği ile oynanmasına onay vermekte, ve bu kampanyayı yapan Murat GümenÂ’i göklere çıkarmatadır.

Ãœzerinde konuştuğumuz konu, tarihle yüzleşmek gibi, TürkiyeÂ’nin en can alıcı, en hayati sorunlarından birisidir ve bu sorun, adıyla-sanıyla savunduğu fikirlerin arkasında durma medeni cesaretini gösterecek özgür bireyleri gerektirir, muhbirleri değil. Tarihsel hakikatlerin ortaya çıkartılması ve demokratik ve ögzür bir toplum kurma yolunda ihtiyacımız olmayan tek şey yazdıklarının arkasında bile durmayı beceremeyen muhbirlerdir.

TürkiyeÂ’nin tarihi ile yüzleşmesi, ülkemizde ve bölgemizde farklı ulus ve halklar arasında barışın ve demokratik ilişkilerin yerleşmesi için bir zorunluluktur. Ancak tarihi üzerine konuşmayı başarabilen uluslar, demokratik ve özgür bir gelecek kurabilirler. Tarih üzerine açık konuşmayı bir suç olarak telakki etmek, bunu savunanlar karşısında muhbirlik faaliyetine girme ve linç kampanayası organize etmek işlenebilecek suçların en büyüğüdür.

Tüm basını ve kamuoyunu aleyhime yürütülen bu linç kampanyası karşısında sessiz kalmamaya davet ediyorum. Eğer bu kampanya bu tarzda sürdürülmeye devam ederse, sadece benim, ailemin ve yakınlarımın hayatı değil, TürkiyeÂ’nin özgürlüğünü arayan geleceği de tehlikeye girecektir. Tarih üzerine konuşmanın suç olmadığı, farklı düşÃ¼nen insanların linç edilmelerine çağrı yapmanın büyük bir ahlaksızlık olduğu öğrenilmedikçe, demokratik ve çağdaş bir yarın inşa edilemez.




Retour à la rubrique



   
 
   
 
  Collectif VAN [Vigilance Arménienne contre le Négationnisme]
BP 20083, 92133 Issy-les-Moulineaux - France
Boîte vocale : +33 1 77 62 70 77 - Email: contact@collectifvan.org
http://www.collectifvan.org